กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 417 นางสนใจฉันอยู่บ้างหรือเปล่านะ
สองสหายเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ท่ามกลางแสงจันทร์และแสงไฟริมทาง ค่อย ๆ ก้าวเดินไปยังทิศทางของหอพักอย่างเชื่องช้า
ระหว่างทาง ทั้งสองคนยังไม่ลืมที่จะถือชานมคนละแก้วมาปลอบประโลมตนเอง
พอกลับมาถึงห้อง 307
เหลยชิวกับจ้าวซือหยวนก็ไม่ได้อ่านหนังสืออย่างที่หาได้ยาก ทั้งสองคนกำลังเอาหัวชนชิดติดกัน ไม่รู้ว่ากำลังก้มหน้าก้มตากระซิบกระซาบอะไรอยู่หน้าโทรศัพท์มือถือ
“พวกลูกทั้งหลาย บิดาผู้นี้กลับมาแล้ว”
“คิดจะประชุมเรื่องอะไรกัน เตรียมเริ่มได้เลย”
เมื่อได้ยินเสียง ทั้งสองคนก็เงยหน้าขึ้นมาทันที บนใบหน้าของเหลยชิวปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาในพริบตา
เขาเดินรี่เข้าไปยกเก้าอี้ของเฉินอวี่กับฉีเซวียนมาให้ แล้วฉีกยิ้มกว้างอย่างคนซื่อโก๊ะ
“มา ๆ ๆ สหายทั้งหลาย นั่ง ๆ ๆ”