ตอนที่ 406 คนที่ต่างคิดถึงกัน ฉันอยู่ใต้ตึกของเธอ

ตอนที่ 406 คนที่ต่างคิดถึงกัน ฉันอยู่ใต้ตึกของเธอ

ในช่วงหลายวันต่อมา

สภาพอากาศนี้ไม่ทำให้ผิดหวังเลยจริง ๆ

ฝนตกไม่หยุด ไม่เปิดโอกาสให้ทุกคนได้ก้าวเท้าออกจากบ้านเลยแม้แต่น้อย

เพียงแต่มนุษย์เงินเดือนก็ต้องหาเงินมาประทังชีวิตไม่ใช่หรือไง

ธุรกิจอาหารและเครื่องดื่มในมหาวิทยาลัยต่างเปิดให้บริการกันต่อ บรรดาร้านค้าเพื่อที่จะทำให้พนักงานส่งอาหารที่วิ่งรับส่งของในมหาวิทยาลัยยอมตากฝนอย่างเต็มใจ จึงกัดฟันเพิ่มส่วนแบ่งขึ้นอีกหนึ่งเท่าตัวโดยตรง

ดังนั้น ในมหาวิทยาลัยที่เดิมทีมีเพียงเสียงฝนตกซู่ซ่า จึงค่อย ๆ ปรากฏเงาร่างของคนที่ปั่นจักรยานส่งอาหารเดลิเวอรีไปทั่วเพิ่มขึ้นมาหลายสาย

เฉินอวี่กับฉีเซวียนก็เริ่มสั่งอาหารเดลิเวอรีเช่นกัน

ส่วนเหลยชิวกับจ้าวซือหยวนเงินในมือค่อนข้างฝืดเคือง สุดท้ายทั้งสองคนจึงยอมกินอาหารสำเร็จรูปกองโตที่ซื้อมาจากชั้นล่างแทน

ถึงแม้อาหารสำเร็จรูปพวกนี้จะไม่ได้อร่อยอะไรขนาดนั้น