กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 347 ตามืดดับหนึ่งหน สองหน…จนบอดสนิท
“พรวด!”
เฉินอวี่กลั้นไม่อยู่จนพ่นน้ำชาในปากพุ่งออกมาทันที
“เมื่อกี้ฉันฟังไม่ชัด เธอพูดใหม่อีกทีซิ?!”
“ขึ้นแสดงไงพี่ชาย ผู้ปกครองของทุกห้องต้องเตรียมการแสดงความสามารถกันหมดเลยนะ เดี๋ยวฉันจะดึงพี่เข้ากลุ่มการแสดงความสามารถ พี่ชายอย่าลืมร่วมมือกับผู้ปกครองคนอื่น ๆ ในห้องที่ร่วมแสดงด้วยกันให้ราบรื่นล่ะ…”
เจิ้งอวี้กลั้นหัวเราะไม่อยู่ ท่าทางราวกับจอมเจ้าเล่ห์ตัวน้อย
“พี่ชายตั้งใจออกเดทกับพี่สะใภ้ให้ดีนะ ฉันต้องไปซ้อมดนตรีแล้ว ไว้เจอกันนะพี่ชาย พี่สะใภ้…”
พูดจบ เธอก็ปิดท้ายสายนี้ด้วยเสียงหัวเราะสดใสไพเราะระรื่นหู
เฉินอวี่นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ราวกับกลายเป็นหิน ค้างอยู่ในท่าถือโทรศัพท์คุยเมื่อครู่ไปพักใหญ่โดยพูดอะไรไม่ออก