ตอนที่ 321 ช่างเป็นคู่รักที่เข้าขากันแถมอำมหิตจริง ๆ

ตอนที่ 321 ช่างเป็นคู่รักที่เข้าขากันแถมอำมหิตจริง ๆ

วิ่งวนไปวนมาอยู่พักใหญ่ วิ่งผ่านอาคารพักอาศัยของพวกเขาไปราวกับแมลงวันหัวขาด เฉินอวี่ก็ยังคงไม่พบร่องรอยอะไรเลย

ระหว่างที่วิ่งต่อไปข้างหน้าได้สิบกว่าก้าว เฉินอวี่ก็หยุดชะงักฝีเท้าลงกะทันหัน ก่อนจะถอยหลังกลับมา

เมื่อกี้เขา… เหมือนจะได้ยินความเคลื่อนไหวอะไรบางอย่างหรือเปล่า?

แม้จะยังไม่ค่อยแน่ใจนัก เฉินอวี่ก็หันหลังเดินกลับไป สายตาไปหยุดอยู่ที่ทางเดินคดเคี้ยวระหว่างอาคารพักอาศัยสองหลัง

เขาจำได้ว่าหลังทางเดินเล็ก ๆ ช่วงนี้เข้าไป เป็นศาลาพักหลังเล็กกับสระบัวที่น้ำลึกแค่ระดับหน้าแข้งไม่ใช่หรือไง?

ในฤดูกาลนี้ สถานที่ตรงนั้นดูเหมือนจะลับตาคนไม่น้อยเลย

เฉินอวี่รีบหันหลังก้าวเดินทันที แล้วลัดเลาะผ่านทางเดินคดเคี้ยวเข้าไป