กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 274 คนบื้อ ฉันอยู่ข้างหลังนาย
หลังจากแยกย้ายกับทุกคนออกจากห้องทดลอง
เฉินอวี่เริ่มจากเดินทอดน่องกลับห้องอย่างเชื่องช้า ก่อนที่ฝีเท้าจะเริ่มก้าวเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของคำว่าใจร้อนรนดั่งลูกศรพุ่งกลับบ้าน
เฉินอวี่เก็บสัมภาระอย่างรวดเร็ว ถือโทรศัพท์มือถือแล้วรีบออกจากห้องวิจัยไปในทันที
หลังจากผ่านไปหลายวัน เมื่อได้สูดกลิ่นอายแห่งอิสรภาพอีกครั้ง เฉินอวี่ก็อดไม่ได้ที่จะกางแขนทั้งสองข้างออก หลับตาลงแล้วสูดรับอากาศหนาวเย็นเข้าไปคำโต
เมื่อความเย็นแล่นลงสู่ท้อง ประกอบกับเสียงประทัดที่ดังแว่วมาประปรายข้างหู เฉินอวี่ก็ไม่อาจรอช้าได้อีกต่อไป
เขาส่งกระเป๋าเดินทางให้คนขับรถ แล้วรีบก้าวขึ้นรถอย่างคล่องแคล่ว