ตอนที่ 76 จมูกไวขนาดนี้ ไม่ไปเป็นสุนัขตำรวจก็น่าเสียดายแย่

ตอนที่ 76 จมูกไวขนาดนี้ ไม่ไปเป็นสุนัขตำรวจก็น่าเสียดายแย่

แน่นอนว่าเฉินอวี่ไม่รู้เรื่องนี้เลยสักนิด

หลังจากเดินออกมาจากสนามบิน เขาก็มองไปรอบ ๆ แววตาเต็มไปด้วยความอ้างว้างหงอยเหงา

สิบวันเชียว

สิบวันต่อจากนี้ เขากับเจาจูฮวาจะทนผ่านมันไปได้ยังไงกัน

พอเดินต่อไปข้างหน้าอีกไม่กี่ก้าว จู่ ๆ ก็มีร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า ขวางทางเขาไว้พลางหอบหายใจถี่

“หนุ่มหล่อ รอก่อนสิ”

“มีธุระอะไรเหรอ”

เฉินอวี่มองหญิงสาวตรงหน้าที่สวมแว่นกันแดด ผมลอนใหญ่สีแดงไวน์ สวมเสื้อโค้ตกันลมแบบเปิดสาบราวกับไม่รู้สึกหนาว ก่อนจะเอ่ยถามอย่างงุนงงปนสุภาพ

หญิงสาวยิ้มพลางยกกล้องถ่ายรูปในมือขึ้นมา แล้วมองเขาพูดว่า