กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 45 ลูกเขยเธออุ้มมันหน่อยสิ พลอดรักกันก็ไม่ต้องเกรงใจฉัน
รถเพิ่งแล่นไปข้างหน้าได้ไม่กี่เมตร เฉินอวี่ยังคิดไม่ออกว่าจะง้อลู่โยวให้ดีได้อย่างไร พ่อบ้านของคฤหาสน์เก่าก็รีบเดินปรี่เข้ามาขวางทางรถไว้
กระจกรถเลื่อนลง พ่อบ้านเอ่ยขึ้นด้วยความเคารพ “คุณหนูลู่โยว คุณย่าผู้เฒ่าวานให้ผมเอาของขวัญพบหน้ามามอบให้นายน้อยเฉินน้อยครับ”
“อืม”
ลู่โยวพยักหน้า
“รบกวนท่านช่วยขอบคุณปู่กับย่าแทนผมด้วยนะครับ”
เฉินอวี่ผงกศีรษะอย่างว่าง่าย ยื่นสองมือออกไปรับกล่องที่พ่อบ้านยื่นส่งมาไว้ในมือ
รถแล่นไปข้างหน้าอีกครั้ง ลู่โยวชำเลืองมองกล่องไม้ในมือของเฉินอวี่แวบหนึ่งแล้วเอ่ยเสียงเรียบเรื่อยว่า
“ของที่คุณย่าผู้เฒ่ามอบให้ล้วนเป็นของดีที่มีอายุทั้งนั้น เอากลับไปเก็บรักษาไว้ให้ดีล่ะ”
มีอายุเหรอ