ตอนที่ 38 ถ้าเป็นรุ่นพี่ ผมก็เหมือนจะเต็มใจนะ

ตอนที่ 38 ถ้าเป็นรุ่นพี่ ผมก็เหมือนจะเต็มใจนะ

“ขอบคุณ”

หลินซือหรวนฉวยไอศกรีมเชี่ยวเล่อจือจากมือของเฉินอวี่ไปแท่งหนึ่งพลางหัวเราะเบา ๆ ความตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นในใจจางหายไปอย่างรวดเร็ว

“คิดจะพาฉันไปดูแสงยามเย็นที่ไหนเหรอ”

ข้อความนั้นเขาพิมพ์ส่งไปตามความรู้สึกเฉย ๆ เฉินอวี่จึงไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อนจริง ๆ

“ก็เดินเล่นเรื่อยเปื่อยไปตามถนน เงยหน้าขึ้นมาก็เห็นตลอดทางดีไหม”

“เอาสิ”

ทั้งสองคนฉีกซองไอศกรีมแท่งออกตามกัน เดินเคียงบ่าเคียงไหล่ไปข้างหน้าตามถนนพลางกัดกินไปด้วย

พอนึกถึงคราวก่อนที่เดินเคียงข้างกันแล้วบรรยากาศไม่เงียบเหงาได้ก็เพราะอาศัยหยิบเรื่องเจาจูฮวามาคุย เฉินอวี่จึงไม่ลังเลเลยที่จะยกเรื่องของมันมาเป็นหัวข้อสนทนาอีกครั้ง