เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 35 รุ่นน้องตัวน้อย… รีบมาช่วยเค้าเร็วเข้า…
เดิมทีหวังรุ่ยตงแค่พูดเล่นไปเรื่อย พอได้ยินเฉินอวี่พูดเช่นนั้น จึงก้มหน้ามองเสื้อเชิ้ตกับกางเกงของตัวเอง แล้วนิ่งเงียบไปหลายวินาทีเต็ม ๆ
ทว่าไม่นาน เมื่อเพ่งมองภาพวาดนั้นให้ละเอียดอีกครั้ง เขาก็กลับมายิ้มอย่างภาคภูมิใจ
“แบบนั้นก็เยี่ยมไปเลยสิ รุ่นพี่วาดแค่ฉัน แต่ในภาพนี้กลับไม่มีนาย นั่นแปลว่ารุ่นพี่ยอมรับในความสามารถการทำงานของฉันแล้ว เจ้าหนูอย่างนายมันไม่ได้เรื่อง รุ่นพี่ถึงไม่ชายตามองจะวาดนายด้วยซ้ำ!”
หลินซือหรวนที่กำลังจดจ่ออยู่กับการสร้างสรรค์ผลงานไม่ได้หันหน้ากลับมามองพวกเขาทั้งสองคน
ทว่าฉินหนิงที่โทรศัพท์ข้างกายมีเสียงวิกตอรีดังขึ้นกลับอารมณ์ดีไม่น้อย เธอวางโทรศัพท์มือถือลงแล้วมองเฉินอวี่ด้วยสีหน้าหยอกล้อพลางพูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง