ตอนที่ 27 ใช่แล้วใช่เลย พวกเราเป็นแค่เพื่อนกัน

ตอนที่ 27 ใช่แล้วใช่เลย พวกเราเป็นแค่เพื่อนกัน

“เวลายังเช้าอยู่ ใกล้ ๆ นี้มีห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง จะไปเดินเล่นกันหน่อยไหม”

หลินซือหรวนเหลือบมองเวลา พลางเอ่ยชวนเฉินอวี่ที่ตอนนี้ก็นับว่าคุ้นเคยกันแล้ว

ช่วงนี้หลังจากเปิดเทอมก็ค่อนข้างยุ่ง เธอเองก็ไม่ได้เดินห้างสรรพสินค้ามาหลายวันแล้ว

“อ่า… ได้สิ”

เฉินอวี่พยักหน้า

ขอแค่รุ่นพี่ไม่พูดถึงเรื่องเกม อะไรก็คุยกันง่ายทั้งนั้น

ทั้งสองคนเดินเท้าไป ระยะทางไม่ถึงห้านาทีเท่านั้น

นับดูแล้ว นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เฉินอวี่ได้เดินห้างสรรพสินค้าในเมืองหลวง หลินซือหรวนเดินไปทางไหน เขาก็เดินตามไปอย่างว่าง่าย

“เฉินอวี่ หมวกใบนี้ดูดีไหม”