ตอนที่ 1 อาศัยบารมีมารดาแล้วพวกเรา

ตอนที่ 1 อาศัยบารมีมารดาแล้วพวกเรา

เฉินอวี่ฝันก็ยังคิดไม่ถึงว่า ตัวเขาจะมีวันที่ได้อาศัยบารมีมารดาเช่นนี้

ตอนอายุเจ็ดขวบ

พ่อผู้ไม่เอาไหนของเขาเพื่อความรักแล้ว ถึงกับเลือดร้อนออกจากบ้านมือเปล่าหย่าขาดกับแม่ของเขา

บ้านเป็นของแม่เขา ตัวเขาที่ร่างกายอ่อนแอขี้โรคมาตั้งแต่เด็กก็ตกเป็นของแม่เขาเช่นกัน

แม่ของเขายอมรับเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี หันหลังได้ก็ขายบ้านทิ้ง โยนเขาไว้ให้ตาเฒ่าที่เกษียณอยู่บ้านนอกเลี้ยงดู จากนั้นก็มุ่งหน้าไปดิ้นรนที่เมืองหลวงด้วยตัวเอง

ดิ้นรนครั้งนี้กินเวลาไปถึงสิบปี

ตลอดสิบปีมานี้แม่ไม่เคยกลับบ้านเลยแม้แต่ครั้งเดียว ทำเพียงโทรศัพท์หาเฉพาะช่วงเทศกาลปีใหม่เท่านั้น

เขาชินชากับการที่ตัวเองเป็นเด็กกำพร้าไร้พ่อขาดแม่ไปแล้ว ใครจะรู้ว่าเมื่อวานในวันเกิดครบรอบสิบเจ็ดปีของเขา แม่จะกลับมา

แม่นั่งรถหรูคันใหญ่กลับมาอย่างเอิกเกริก