เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254
บทที่ 254 ความไม่พอใจสามารถรับมือได้ด้วยกำลัง
"เจ้าฉิว ไม่เจอกันแค่ไม่กี่เดือน นายดูอ้วนขึ้นอีกแล้วนะ"
หลังจากงานรับและส่งต่อผู้ป่วยประจำวันเสร็จสิ้น ฟางเสียนก็นัดพบกับหลี่ฉิวเป็นการส่วนตัว ตอนนี้เขากำลังจิ้มไปที่พุงของอีกฝ่ายซึ่งมีความยืดหยุ่นเต็มเปี่ยม
หลี่ฉิวลูบพุงของตัวเองแล้วพูดว่า "พี่เสียน หลักๆ คือผมยัดของหลายอย่างเข้าไปในนี้ครับ"
"หลังจากพี่จากไป ตอนแรกผมก็กลับไปที่แผนกศัลยกรรมอุบัติเหตุ แต่ผ่านไปไม่นาน อาจารย์หลินฮุยก็พาผมออกมาครับ!"
แววตาของหลี่ฉิวดูหม่นหมองลงเล็กน้อย น้ำเสียงหนักอึ้ง "ผมลาออกมาเรียนเต็มเวลาในศูนย์อุบัติเหตุถึงสองเดือนเต็ม เอาแต่อ่านหนังสือและอยู่ในห้องฝึกฝน พอมีเวลาก็เข้าไปดูศาสตราจารย์ที่นั่น หรือไม่ก็ติดตามการฝึกซ้อมในห้องผ่าตัดครับ"
"ช่วงเวลานั้น ผมถึงได้พบว่าเมื่อเทียบกับเพื่อนร่วมรุ่นระดับท็อปแล้ว ช่องว่างระหว่างเรามันไม่น้อยเลย"
"ช่วงสองสามเดือนมานี้ผมเลยนอนแค่วันละสี่ชั่วโมง เวลาที่เหลือไม่ไปสังเกตการณ์ในฐานะนักศึกษาฝึกงาน ก็อยู่ในห้องฝึกฝน หรือไม่ก็อยู่ในห้องสมุดครับ"
"ผมรู้ว่าผมเป็นตัวสำรองที่อาจารย์หลินฮุยหามาให้พี่ ถ้าจะสร้างทีมขึ้นมา พี่ต้องการคนที่ไว้ใจได้จริงๆ และอาจารย์หลินฮุยก็เจอแค่ผมคนเดียวในรุ่นเราที่สนิทกับพี่ครับ"