เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238 ไม่มีคนไข้ ไม่มีคนไข้เลยสักคน
บทที่ 238 ไม่มีคนไข้ ไม่มีคนไข้เลยสักคน
เฉินฟางจงและตู้ลี่เซียวต่างก็หันไปมองหวงป๋อหัง เพื่อรอคอยคำสั่งของเขา
อย่างไรเสียหวงป๋อหังก็เป็นถึงผู้อำนวยการ ความเห็นของเขาคือสิ่งสำคัญในการตัดสินใจการรักษาในลำดับถัดไป
สุดท้ายหวงป๋อหังก็ไม่กล้าพูดเรื่องจะทำการผ่าตัดอีก เขาใช้สายตามองฟางเสียนและโจวซีอินด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "เฉินฟางจง เธอออกไปคุยกับญาติคนไข้ข้างนอกหน่อย"
"บอกว่าเปลี่ยนวิธีผ่าตัดแล้ว จากการผ่าตัดเปิดจัดกระดูกและยึดตรึงภายใน เปลี่ยนเป็นใช้วิธีการจัดกระดูกเข้าที่ด้วยมือแทน แล้วใส่เฝือกเอาไว้ ให้อยู่โรงพยาบาลรอดูอาการต่ออีกสองวัน พอตรวจดูฟิล์มเอกซเรย์ซ้ำอีกรอบก็กลับบ้านได้แล้ว"
ภายในห้องผ่าตัดนี้มีแต่บุคลากรด้านศัลยกรรมกระดูก ต่อให้เป็นเฉินฟางจงหรือตู้ลี่เซียว แม้แต่แพทย์ประจำบ้านอย่างหนิงหานก็ยังดูออกว่าการจัดกระดูกเข้าที่ด้วยมือของฟางเสียนในตอนนี้มีคุณภาพสูงมาก
ในเมื่อการจัดกระดูกเข้าที่ด้วยมือสามารถทำได้ถึงระดับนี้ การผ่าตัดเปิดจัดกระดูกและยึดตรึงภายในต่อไปก็ไม่ต่างอะไรกับการผ่าตัดเพื่อทำยอด ไม่ใช่การผ่าตัดเพื่อการรักษา
หลังจากที่หวงป๋อหังเลือกเช่นนั้น ฟางเสียนก็เอ่ยถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง "ผู้อำนวยการหวงครับ แบบนี้จะไม่เป็นการลำบากเกินไปหรือเปล่าครับ?"
ฟางเสียนไม่ได้พูดต่อ แต่กำลังหยั่งเชิงขีดจำกัดของหวงป๋อหังอยู่