เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 207 ยุคการแพทย์ยิ่งใหญ่
บทที่ 207 ยุคการแพทย์ยิ่งใหญ่
"ศาสตราจารย์สวี การที่คุณมาซาซื่อในครั้งนี้ ตั้งใจแวะมาเป็นพิเศษเหรอครับ" ภายในโรงน้ำชาแห่งหนึ่งใกล้กับโรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยเซียงหนาน หลังจากฟางเสียนบอกให้พนักงานไปชงชาแล้ว จึงเอ่ยถามขึ้นมาเช่นนี้
ตอนนี้ศาสตราจารย์สวีเฟิ่งเหนียนกลายเป็นคนมีอิสระแล้ว เขาได้กลับไปยังโรงพยาบาลหัวซี ดังนั้นไม่ว่าคิดจะล่อลวงฟางเสียนอย่างไร หรือนัดพบเป็นการส่วนตัวกับฟางเสียน ก็ไม่ถือว่าทำผิดกฎระเบียบแต่อย่างใด
แน่นอนว่า ถึงอย่างไรเขาก็ล่อลวงพาตัวไปไม่ได้อยู่ดี เพราะตอนนี้ฟางเสียนได้เซ็นสัญญาไปเรียบร้อยแล้ว
"มันก็แน่อยู่แล้วน่ะสิ ถ้าฉันปิดจ็อบโรคกลุ่มบาดแผลแหลกเหลวนี้เสร็จเมื่อไหร่ จะได้เกษียณล่วงหน้า แล้วเข้าไปอยู่ในสมาคมการแพทย์เพื่อใช้ชีวิตบั้นปลายสักที" สวีเฟิ่งเหนียนพูดโดยไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธอย่างจริงจัง
แต่ฟางเสียนกลับไม่เชื่อว่าศาสตราจารย์สวีเฟิ่งเหนียนจะเกษียณล่วงหน้าไปใช้ชีวิตบั้นปลายจริงๆ เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเป็นไปได้เลย
ตอนนี้สวีเฟิ่งเหนียนยังอยู่ในวัยฉกรรจ์ที่กำลังรุ่งโรจน์ เขาจะเกษียณได้อย่างไร
"ขอบคุณศาสตราจารย์สวีที่เป็นห่วงนะครับ แต่เรื่องไปโรงพยาบาลหัวซี ช่วงนี้ผมอาจจะไม่มีเวลาน่ะสิครับ ศาสตราจารย์สวีเองก็ทราบดี ถึงแม้ตอนนี้ผมจะอาศัยระเบียบของสมาคมการแพทย์จนได้เซ็นสัญญาและเริ่มทำงานแล้วก็เถอะ..."