เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 190 การพร้อมหน้าและการเติบโต (ขอยอดสนับสนุน)
บทที่ 190 การพร้อมหน้าและการเติบโต (ขอยอดสนับสนุน)
ชุมชนที่พักอาศัยของครอบครัวฟางอวิ๋นอยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาล เพราะเฉินฮุ่ยผู้เป็นแม่ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลประชาชนที่หนึ่งฉางซื่อ โดยเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยเหลือคนไข้ในโรงพยาบาล
ถึงจะเหนื่อย แต่เงินเดือนก็ไม่เลว แม้จะไม่มีอัตรากำลังข้าราชการ แต่รายได้ต่อเดือนก็ถือว่าพออยู่ได้ โดยมีหน้าที่หลักคือคอยรับและส่งสิ่งส่งตรวจ งานจึงถือว่าค่อนข้างสบาย
การจะได้งานที่ค่อนข้างสบายแถมเงินเดือนและสวัสดิการยังดีขนาดนี้ ก็เป็นเพราะอาฟางอวิ๋นช่วยออกแรงจัดการให้ เนื่องจากเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยเหลือคนไข้แบ่งออกเป็นสองประเภท คือลูกจ้างชั่วคราวกับสัญญาจ้างของโรงพยาบาล
ประกันสังคมและประกันสุขภาพเล็กๆ น้อยๆ สำหรับผู้หญิงธรรมดาที่ไม่ได้เรียนหนังสือมาสูงอย่างแม่นั้น ก็นับว่าดีที่สุดแล้ว เธอจึงค่อนข้างพึงพอใจ อีกทั้งการรับและส่งสิ่งส่งตรวจไปยังแผนกตรวจวิเคราะห์ต่างๆ มักจะอยู่ในช่วงเช้า เธอจึงมีเวลามากพอสำหรับทำอาหารกลางวันและอาหารเย็น
จากนั้นช่วงประมาณหนึ่งทุ่มค่อยไปส่งตัวอย่างเลือดหลังผ่าตัดอีกเที่ยว แล้วส่งยาไปที่แผนกอีกรอบ งานของทั้งวันก็เป็นอันเสร็จสิ้น
ด้วยเหตุนี้ ในช่วงมัธยมต้นและประถม ฟางเสียนจึงได้กินกับข้าวฝีมือเฉินฮุ่ยมาโดยตลอด แม้แต่วันหยุดสุดสัปดาห์ก็เช่นกัน