เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 สุสานบรรพบุรุษบ้านนายไปทำอะไรมา? (ขอยอดสนับสนุน)
บทที่ 168 สุสานบรรพบุรุษบ้านนายไปทำอะไรมา? (ขอยอดสนับสนุน)
ท่าทีที่เปลี่ยนไปของสวีเฟิ่งเหนียนที่มีต่อฟางเสียนนั้นดำเนินต่อเนื่องไปจนกระทั่งการผ่าตัดสิ้นสุดลง
หลังจากผ่าตัดเสร็จ ศาสตราจารย์สวีเฟิ่งเหนียนก็ดันตัวฟางเสียนออกจากห้องผ่าตัดโดยตรง แล้วพาเข้าไปในตรอกแคบๆ
แม้แต่ศาสตราจารย์เหลิ่งที่คิดจะตามไปด้วย ก็ยังถูกสวีเฟิ่งเหนียนไล่ตะเพิดออกมา
หลังจากเดินเลี้ยวลดคดเคี้ยวไปตามทางอยู่นาน ฟางเสียนถึงได้มายังห้องทำงานระดับศาสตราจารย์ของสวีเฟิ่งเหนียนเป็นครั้งแรก
น่าจะไม่ใช่ชั้นเดียวกับห้องผ่าตัด แต่เป็นชั้นลอยที่อยู่เหนือชั้นห้องผ่าตัดขึ้นไป แสงสว่างในทางเดินค่อนข้างอับทึบ แสงแดดส่องเข้ามาไม่ถึง มีเพียงไฟควบคุมด้วยเสียงที่คอยส่องให้ทางเดินสว่างขึ้นมา
เมื่อศาสตราจารย์สวีเฟิ่งเหนียนเดินมาถึงจุดหนึ่ง ก็ใช้กุญแจไขเปิดประตูห้องทำงาน แล้วผลักเข้าไป
ฟางเสียนมองเห็นแสงแดดเจิดจ้าสาดส่องลงมาในทันที อีกทั้งเครื่องปรับอากาศด้านในยังเปิดทิ้งไว้อยู่ตลอด เย็นสบายกว่าตรงทางเดินมากนัก
ศาสตราจารย์สวีเฟิ่งเหนียนเปิดไฟ แล้วถึงเอ่ยขึ้นว่า "เสี่ยวฟาง นั่งก่อนสิ ตามสบายเลยนะ เดี๋ยวฉันไปต้มน้ำก่อน พวกเรามาชงชาสักแก้ว ดื่มไปคุยไป..."