เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 อาจารย์ตัวแสบ (ขอแรงสนับสนุน)
บทที่ 157 อาจารย์ตัวแสบ (ขอแรงสนับสนุน)
"ศาสตราจารย์สวีครับ ศาสตราจารย์ท่านนี้คือศาสตราจารย์เจิงเฉียวแห่งแผนกศัลยกรรมทางเดินอาหารของโรงพยาบาลเราครับ" หลังจากเจิงเฉียวเดินออกไป ฟางเสียนจึงเอ่ยบอกอย่างค่อนข้างเป็นทางการเช่นนี้
"'เจิง' ที่เป็นคำพ้องรูปหลายเสียง ส่วน 'เฉียว' ก็คือเฉียวที่หมายถึงไม้ยืนต้นครับ"
คำพูดของศาสตราจารย์สวีเฟิ่งเหนียนชวนให้หงุดหงิดจริงๆ ขนาดฟางเสียนเองยังรู้สึกว่าสวีเฟิ่งเหนียนทำตัวน่าโมโหอยู่บ้าง
ศาสตราจารย์เจิงเฉียวร่วมผ่าตัดกับศาสตราจารย์สวีเฟิ่งเหนียนมาตั้งแปดเก้าเคสแล้ว อีกทั้งยังได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกันอยู่บ่อยครั้ง การที่สวีเฟิ่งเหนียนบอกว่าไม่รู้จักอีกฝ่ายเลยสักนิด มันออกจะเกินไปจริงๆ
ถ้าศาสตราจารย์สวีเฟิ่งเหนียนอาศัยว่าตนเองเป็นผู้นำสาขาวิชา แล้วมาดูแคลนแพทย์ระดับผู้ใหญ่ท่านอื่นในโรงพยาบาลของตัวเองเช่นนี้ ฟางเสียนก็คงต้องทบทวนเรื่องนิสัยใจคอของสวีเฟิ่งเหนียนเสียใหม่แล้ว
"รู้แล้วๆ เถ้าแก่เฉียวแห่งแผนกศัลยกรรม ใครจะไม่รู้จักกันล่ะ"
"ที่ฉันฉีกหน้าเขาตอนนี้ ก็เพราะว่าหมอนี่เดิมทีก็ไม่ค่อยจะจริงใจเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอหรอกนะเสี่ยวฟาง"
"เธอไม่รู้หรอกว่าปกติในแผนกเขาชอบพูดจาเหน็บแนมคนอื่นขนาดไหน ฉันก็แค่เอาคืนด้วยวิธีเดิมเท่านั้นแหละ" สวีเฟิ่งเหนียนพูดอย่างรำคาญใจพลางกลอกตาไปทางที่ศาสตราจารย์เจิงเฉียวเพิ่งเดินจากไป