เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 ผมสอนเธอไม่ได้แล้ว (ขอแรงสนับสนุน)
บทที่ 151 ผมสอนเธอไม่ได้แล้ว (ขอแรงสนับสนุน)
นิยายเรื่องนี้เผยแพร่บนโลกออนไลน์เป็นที่แรกโดย twkan.com
หากฟางเสียนรู้เรื่องราวเหล่านี้ดีอยู่แล้ว ก็คงไม่จำเป็นต้องมาถามศาสตราจารย์หวังหวนเลยแม้แต่น้อย
ไม่ว่าจะเป็นเมื่อสามปีก่อนหรือเจ็ดปีก่อน ในตอนนั้นฟางเสียนก็ยังไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยเซียงหนาน ยังคงเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเหิงหนานและโรงเรียนมัธยมปลายอยู่เลย
หวังหวนถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางเอ่ยว่า "เรื่องนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนก็แล้วกัน ทางโรงพยาบาลเริ่มเข้ามาแทรกแซงแล้ว..."
เมื่อเห็นว่าศาสตราจารย์หวังไม่มีทีท่าจะพูดต่อ ฟางเสียนจึงเอ่ยลาศาสตราจารย์หวังหวนไปชั่วคราว
ไม่ว่าเรื่องอื่นๆ จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร การได้รับแต้มทักษะให้มากขึ้นและพัฒนาตนเองย่อมเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรกอย่างแท้จริง
หลังจากเดินออกจากห้อง ฟางเสียนก็กลับไปยังห้องพักของกลุ่มกรีดแผลเพื่อพักผ่อนครู่หนึ่งก่อน
อันที่จริงลึกๆ ในใจ เขาก็แอบมีความรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองอยู่นิดๆ อย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน