เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136 หมาจนตรอก! (ขอแรงสนับสนุน)
บทที่ 136 หมาจนตรอก! (ขอแรงสนับสนุน)
หลังโจวเฉิงวางสาย หยางอี้เฟิงก็รีบก้มหน้าขอโทษทันที "ขอโทษนะเหล่าโจว ที่ทำให้ศาสตราจารย์อาวุโสกุ้ยต้องพลอยมัวหมองไปด้วยเพราะฉัน"
หยางอี้เฟิงรู้ดีว่าพฤติกรรมบางอย่างของตนเองอาจจะเพี้ยนหลุดโลกเกินไป จนทำให้ตอนนี้พอโจวเฉิงประกาศข่าวการจากไปของศาสตราจารย์อาวุโสกุ้ยในที่เกิดเหตุ กลับถูกเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเรื่องล้อเล่น
สำหรับโจวเฉิงแล้ว นั่นถือเป็นการเหยียดหยามอย่างหนึ่ง
หยางอี้เฟิงรู้ดีว่านี่เป็นเพราะตนเอง
"เรื่องของนายไว้ฉันค่อยมาคิดบัญชีทีหลัง กวั่งผู่หยวนพูดจาไม่คิด เขาก็ต้องชดใช้ด้วยราคาที่สาสมเช่นกัน!" โจวเฉิงกำหมัดแน่น
อารมณ์เริ่มคุกรุ่นขึ้นมาเล็กน้อย
เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ของโจวเฉิง สตรีผู้สูงศักดิ์ข้างกายหยางอี้เฟิงก็เริ่มแอบกดโทรศัพท์
คล้ายกับกำลังโทรเรียกคน ไม่อย่างนั้นละก็ พอเรื่องนี้จบลง ไม่ใช่หยางอี้เฟิงสามีผู้ "มองโลกเป็นเรื่องล้อเล่น" ของเธอโดนซ้อม ก็คงเป็นกวั่งผู่หยวนที่โดนซ้อม