เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125 ถ้าอย่างนั้นผมไม่แกล้งทำเป็นเดินออกไปแล้วนะครับ?!!
ถ้าอย่างนั้นผมไม่แกล้งทำเป็นเดินออกไปแล้วนะครับ?!!
"นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ!" ชายชราผู้ทำหน้าที่พิธีกรเอ่ยกับฟางเสียนเช่นนั้น
การแสดงโชว์ก่อนเริ่มการแข่งขันแบบนี้ หากความสามารถถึง ทุกคนย่อมยินดีต้อนรับ แต่ถ้าคิดจะมาแอบเนียนตีเนียนจนต้องขายหน้า เรื่องมันคงไม่ตลกแน่ ถึงตอนนั้นพอกลับไป ฟางเสียนจะต้องถูกเอาเรื่องเอาความ
เมื่อคิดได้ว่านี่เป็นการทำผิดครั้งแรกของฟางเสียน ชายชราจึงไม่ได้คิดจะแกล้งให้เขาตกหลุมพราง เอ่ยเตือนด้วยความรอบคอบประโยคหนึ่ง
"อาจารย์ครับ ผมไม่ได้ล้อเล่นจริงๆ ครับ" ฟางเสียนจะไปล้อเล่นได้อย่างไรกัน
มิเช่นนั้นแล้วจะให้ทำอย่างไร แกล้งทำเป็นเดินออกจากสนามไปพร้อมกับคนอื่นๆ พอถึงครึ่งทางค่อยวนกลับมา วิ่งวุ่นไปๆ มาๆ อย่างนั้นหรือ
หรือว่าต้องเดินไปขอปรึกษาล่วงหน้า ทำให้พวกพิธีกรกับหัวหน้ากรรมการเหล่านี้ต้องพากันตกตะลึงกันไปก่อนรอบหนึ่ง
ฟางเสียนรู้สึกว่าทำแบบไหนก็ไม่เหมาะทั้งนั้น
อีกทั้งแขกรับเชิญที่เขตแข่งขันหัวจงเชิญมาล้วนเป็นแขกรับเชิญลึกลับ ก็เพราะไม่รู้ว่าใครเป็นใครนี่แหละถึงได้ดูลึกลับน่าค้นหา ยิ่งช่วยกระตุ้นฮอร์โมนของผู้เข้าแข่งขันเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี