เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123 ดูเหมือนจะเล่นกันจนพังไปหน่อยแล้ว
บทที่ 123 ดูเหมือนจะเล่นกันจนพังไปหน่อยแล้ว
ฟางเสียนนั่งเคียงข้างกับศาสตราจารย์หู โดยส่วนใหญ่เป็นศาสตราจารย์หูที่พูด ส่วนฟางเสียนทำเพียงนั่งฟังเงียบๆ
ฟางเสียนยังคงกวาดสายตามองไปรอบๆ และก็เห็นพวกเมิ่งหยวนจัวต่างพากันเงยหน้ามองซ้ายแลขวาเช่นกัน ไม่รู้แน่ชัดว่าเป็นเพราะความประหม่าหรือเพราะปัจจัยอื่น
ฟางเสียนมั่นใจมากว่า นี่ไม่ใช่สายตาที่กลุ่มพี่น้องซึ่งเพิ่งผูกมิตรกันเมื่อวานควรจะมี
"เพราะงั้นอย่าไว้หน้าใครเด็ดขาด จังหวะควรลุยก็ต้องลุย ขอแค่มีศาสตราจารย์ลุกขึ้นมาเชื้อเชิญ ถ้าเธอคิดว่าไหว ก็พุ่งชนเข้าไปเลย"
"ยังไงซะ หน่วยงานที่อยู่อันดับต้นๆ ก็ย่อมมีสิทธิได้รับโควตาเป็นลำดับแรกสุดอย่างแน่นอน"
"กฎเกณฑ์พวกเบื้องบนเป็นคนตั้งขึ้นมา ถ้าจะตบหน้าก็ให้พวกเขาตบหน้าตัวเองไป พวกเราก็แค่ทำตามกฎ ไม่เห็นต้องกลัวอะไรสักนิด" ศาสตราจารย์หูเอ่ยถ้อยคำที่เผ็ดร้อนที่สุดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนที่สุด
หลังจากฟางเสียนสบตากับคนอื่นๆ ไม่กี่คนแล้ว ถึงได้หันกลับมามองศาสตราจารย์หูอีกครั้ง
แล้วเอ่ยถาม "อาจารย์หูครับ ถ้าเป็นแบบนั้น มันจะไม่ค่อยยุติธรรมกับผู้เข้าแข่งขันของบางเขตการแข่งขันหรือเปล่าครับ"