เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99 ความสามารถสำคัญมาก (ขอยอดสนับสนุน)
บทที่ 99 ความสามารถสำคัญมาก (ขอยอดสนับสนุน)
“จะว่าไม่ใช่ฉันก็ไม่เชิง แต่จะว่าใช่ฉันก็ได้เหมือนกัน” ฟางเสียนไม่ได้ปิดบังอะไรอีก จึงเล่าเรื่องของหลี่ฉิวคร่าวๆ ให้ฟังรอบหนึ่ง
ทว่าคำพูดที่ไม่ได้ใส่อารมณ์ความรู้สึกลงไปมากมายของฟางเสียน กลับทำให้หลงเหยียนจั๋วรู้สึกเข้าใจและอินตามไปด้วยอย่างลึกซึ้ง
พอฟังจบเขาก็ถอนหายใจรำพึงออกมาว่า “ความรู้สึกผูกพันมันตั้งอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริงเสมอแหละ”
“มีทั้งด้านที่น่าขยะแขยง และก็มีด้านที่เป็นธรรมดาของมนุษย์”
สิ่งที่หลงเหยียนจั๋วประสบมานั้นแตกต่างกับหลี่ฉิวอยู่บ้าง จึงไม่อาจเข้าใจความรู้สึกของหลี่ฉิวได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
หากมองจากมุมมองที่เป็นกลาง ในสายตาของหลี่ฉิวมันเหมือนถูกถ่มเสลดใส่หน้าจริงๆ นั่นแหละ...
เหล้ามีทั้งหมดหนึ่งชั่ง แต่ก็แค่เอามาให้หลงเหยียนจั๋วใช้เก๊กเท่านั้น เขาและฟางเสียนดื่มกันไปคนละสองตำลึง ยังไม่ถึงครึ่งขวดด้วยซ้ำ ก็ถูกหลงเหยียนจั๋วเก็บใส่กล่องแล้วหมุนฝาปิดเอากลับไป
พลางพูดว่า “จ่ายเงินรอบเดียวได้กินเหล้าสองหน เอาจริงโคตรคุ้มเลย”