เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95 ร่ำสุราอำลาอีกครา!
บทที่ 95 ร่ำสุราอำลาอีกครา!
"หลี่ฉิว นายเคยศึกษารายละเอียดเกณฑ์การคว้ารางวัลของการแข่งขันในเขตแข่งขันหัวจงบ้างไหม" ฟางเสียนเอ่ยถามขึ้นมาฉับพลัน
บางทีในใจเขาเองก็อาจจะเกิดระลอกคลื่นไหวขึ้นมาเบาๆ เช่นกัน
โจวซีอินเป็นเด็กสาวที่แลดูเรียบร้อยอ่อนหวานมากคนหนึ่ง เธอไม่เคยทำสิ่งใดผิด และมีความอดทนสูงยิ่ง
การที่เธอชอบอะไรสักอย่างไม่ใช่เรื่องผิด ความละโมบอยากเรียนรู้ของเธอก็ไม่ใช่เรื่องผิด เพียงแต่การที่เขาไม่ปล่อยให้เธอละโมบจนเกินไป ก็ไม่ใช่เรื่องผิดเช่นกัน ทว่า... ฟางเสียนกลับรู้สึกว่า อคติและการปฏิบัติต่อเธออย่างอยุติธรรมของบรรดาศาสตราจารย์ในศูนย์อุบัติเหตุเหล่านั้น มันออกจะใจแคบเกินไปสักหน่อย
คนเขาอยากจะเรียนอย่างไร อยากจะเลือกเส้นทางไหน เหตุใดต้องไปขัดขวางกันด้วยเล่า
หลี่ฉิวพลันกลั้นไม่อยู่ ร้องไห้โฮออกมาทันที "พี่เสียน นี่แหละคือจุดที่ผมเจ็บกระดองใจที่สุดเลยนะพี่!"
"ขอแค่ผมมีสิทธิ์ลงแข่ง รางวัลมันก็อยู่ในกำมือผมแล้วแท้ๆ!~"
"เขตแข่งขันหัวจง คุณสมบัติขั้นต่ำสุดในการสมัครเข้าแข่งขันคือต้องมีทักษะระดับ 3 ขั้นพื้นฐาน 3 ทักษะ กับทักษะเฉพาะทางระดับ 3 อีกหนึ่งถึงสองทักษะ ถ้าพวกเราลงแข่ง ก็จะถูกจัดเข้าสู่รุ่นการแข่งขันปีการศึกษาที่เก้า"