เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 71 ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนหมาแดก (ขอแรงสนับสนุนยอดอ่านต่อเนื่อง)
บทที่ 71 ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนหมาแดก (ขอแรงสนับสนุนยอดอ่านต่อเนื่อง)
ต่งเหยาและโจวซีอิน ทั้งสองคนจากแผนกศัลยกรรมหลอดเลือดล้วนเป็นผู้หญิง
อาจเป็นเพราะโต๊ะของฟางเสียนมีแต่พวกผู้ชายตัวโตมากเกินไป หรืออาจเป็นเพราะสาเหตุอื่น พวกเธอจึงไม่ได้มาร่วมนั่งโต๊ะเดียวกับทุกคน
เพียงแต่หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้ว ศิษย์พี่ต่งเหยาก็เดินเข้ามาหาฟางเสียนอย่างกระฉับกระเฉงและเปิดเผย ก่อนจะยิ้มพลางอธิบายว่า "รุ่นน้องฟางเสียน ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ในห้องผ่าตัด ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพุ่งเป้าใส่นายนะ อย่าได้ถือสาเลยนะ"
ในตอนนั้นต่งเหยายังไม่รู้จริงๆ ว่าการเย็บแผลของฟางเสียนได้ก้าวไปถึงระดับ 4 ซึ่งเป็นระดับที่เธอไม่อาจจินตนาการถึงได้แล้ว
คนรอบตัวเธอโดยพื้นฐานล้วนเป็นพวกเดินทางสายหลัก แทบไม่มีใครยอมเสียเวลาฝึกฝนการเย็บแผลจนถึงระดับ 4 กันหรอก