เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 นายไม่สำคัญหรือไง?!
บทที่ 33 นายไม่สำคัญหรือไง?!
"สะใจชะมัด!~" ฟางเสียนจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองเย็บแผลไปกี่เคสกันแน่ กะคร่าวๆ น่าจะสักเจ็ดแปดเคสได้!
ทว่าแต้มทักษะที่ทยอยไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ฟางเสียนอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
[แต้มทักษะคงเหลือในปัจจุบัน: 316 แต้ม!]
[การเย็บแผลระดับ 3 3/500!]
รอยแผลที่ต้องเย็บมีทั้งขนาดใหญ่และเล็ก ดังนั้นค่าความเสียหายที่การเย็บแผลกระทำต่อบาดแผลจึงมากน้อยไม่เท่ากัน!
การฝึกปฏิบัติการจริงกับผู้ป่วยในระยะเวลาสั้นๆ เช่นนี้ไม่ได้ช่วยเพิ่มค่าความชำนาญของการเย็บแผลมากเท่าไรนัก เพิ่มขึ้นมาเพียง 2 แต้มของค่าความชำนาญเท่านั้น แต่กลับมอบแต้มทักษะให้ฟางเสียนอย่างมหาศาล!
"นักศึกษาของกลุ่มเย็บแผลอยู่ไหม? ห้อง 11 เรียก ถ้าว่างก็มาเลย ไม่ถึง 1 นาที..."
"จะไปเดี๋ยวนี้ครับ" ฟางเสียนเพิ่งจะนั่งลง ดื่มน้ำหมดไปแก้วหนึ่งพอดี และกำลังใช้แก้วกระดาษแบบใช้แล้วทิ้งรองน้ำแก้วที่สองอยู่ พลันได้ยินเสียงเรียกข้างหู จึงรีบขานรับทันที