ตอนที่ 0210

⬢⬢⬢

ตอนที่ 210 ตาแก่เจ้าเล่ห์

จ้าวหยุนจินก้าวเดินอย่างเร่งรีบ เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงข้างกายหยุนจือจือ

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ควักเสื้อคลุมขนสัตว์หนานุ่มออกจากอกเสื้อ แล้วคลุมลงบนร่างของหยุนจือจืออย่างแผ่วเบา

ท่าทางอ่อนโยนนั้น ราวกับกำลังทะนุถนอมสมบัติล้ำค่าหายากยิ่ง

สุ้มเสียงกังวานใสไพเราะดังขึ้นข้างหูหยุนจือจือ “อากาศหนาว อย่าได้ปล่อยให้ร่างกายหนาวสั่นจนเจ็บป่วยไป”

กล่าวจบเขาก็หันไปมองจ้าวอี พลางส่งสัญญาณ “รีบนำซุปร้อนมาที่นี่”