ตอนที่ 0199

⬢⬢⬢

ตอนที่ 199 ยินดีรับโทษวิ่งรอบสนามสิบห้ารอบ

ปลายยามเซิน ดวงตะวันค่อย ๆ คล้อยต่ำลง แสงสนธยาสาดส่องลงมาเป็นสีทองอร่าม

หลังจากผู้คนทยอยจากไป ห้องครัวหลวงอันกว้างใหญ่ก็ดูเงียบเหงาและว่างเปล่า

จ้าวหยุนจินยืนนิ่งอยู่ที่นั่น ดวงตาที่ลึกล้ำดุจสระน้ำจ้องมองไปยังหยุนจือจือที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่วางตา

เขาเอ่ยเสียงเรียบว่า “จือจือ คืนนี้เจ้าพักที่นี่เถิด! จวนกว้างขวาง ห้องหับมีมากมาย เปิ่นหวังได้สั่งให้พ่อบ้านเตรียมห้องที่สะดวกสบายไว้ให้เจ้าแล้ว เช่นนั้นเจ้าก็ไม่ต้องเหนื่อยเดินทางไปกลับให้ลำบากอีก”

ในน้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความห่วงใยอยู่หลายส่วน

หยุนจือจือได้ยินดังนั้น มุมปากก็ยกยิ้มกว้าง ราวกับดอกท้อที่บานสะพรั่งในฤดูใบไม้ผลิ ดูงดงามน่าหลงใหล