ตอนที่ 0175

⬢⬢⬢

ตอนที่ 175 กินอาหารหมาจนเต็มปาก

หลังจากฉีอี้เจ๋อจากไป หยุนจือจือก็เบนสายตาอันงดงามไปทางด้านข้างเล็กน้อย สายตาที่ใสกระจ่างดั่งสายน้ำทอดมองไปยังเจ้าหยุนจิน

นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “อาหารจานใหม่ที่ส่งคนนำไปให้ในวันนี้ ถูกปากท่านหรือไม่”

เมื่อเจ้าหยุนจินได้ยินเช่นนั้น ในห้วงความคิดของเขาก็ปรากฏภาพอาหารเลิศรสที่ได้ลิ้มลองในยามอู่ขึ้นมาทันที ทั้งหมูชุบแป้งทอดสีเหลืองทองกรุบกรอบ เนื้อตุ๋นพะโล้ที่มีสีสันชวนน้ำลายสอและกลิ่นหอมฟุ้ง...

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว รีบตอบรับอย่างรวดเร็วว่า “ถูกปากเปิ่นหวังยิ่งนัก”