ตอนที่ 0154

⬢⬢⬢

ตอนที่ 154 ไปท่าเรือขายข้าวกล่อง

หยุนจือจือได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นอีกหลายส่วน นางอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชมว่า “รั่งรั่งช่างเป็นเด็กที่ว่าง่ายและรู้ความยิ่งนัก!”

กล่าวจบ นางก็หมุนตัวหยิบขาไก่อบเกลือที่ตั้งใจเก็บไว้ให้เฮอหยางออกมาจากถาด ส่งไปตรงหน้าฟางรั่งรั่งแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “มาเถิด รั่งรั่ง พี่สาวเลี้ยงเจ้ากินขาไก่ชิ้นโตหอมฉุยเอง”

ฟางรั่งรั่งเห็นขาไก่ที่มีสีสันเย้ายวนและกลิ่นหอมเตะจมูก ดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที นางตื่นเต้นจนเกือบจะกระโดดโลดเต้น รีบยื่นมือไปรับขาไก่มาแล้วร้องบอกอย่างดีใจว่า “ขอบคุณพี่สาว!”