กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 129 จระเข้น้อยและตุ๊กตาปลาเค็ม
นางใช้มืออวบอ้วนเช็ดน้ำตาพลางแผดเสียงร้องไห้โฮ “ท่านแม่ ข้าอิจฉาฟางรั่งรั่งยิ่งนัก! เหตุใดนางจึงมีตุ๊กตาที่งดงามเช่นนั้น แต่ข้ากลับไม่มี?”
“ข้าก็อยากได้ตุ๊กตาที่เป็นของข้าเองสักตัว ขอร้องล่ะ ท่านรีบไปซื้อให้ข้าเดี๋ยวนี้เลย!”
หม่าเว่ยเว่ยร้องไห้อาละวาดไม่หยุดหย่อนเพื่อขอตุ๊กตา เด็กคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ เมื่อเห็นดังนั้นต่างก็ทำตามทันที ในชั่วพริบตา สวนหลังจวนที่เคยเงียบสงบและร่มเย็นก็เต็มไปด้วยเสียงร้องไห้ระงม
เด็กน้อยเหล่านี้ต่างร้องไห้จนใบหน้าแดงก่ำ น้ำมูกน้ำตาไหลเปรอะเปื้อนไปทั่ว สภาพวุ่นวายโกลาหลอย่างยิ่ง