กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 101 อยากกินหม่าล่าทั่ง รอชาติหน้าเถิด
หลัวหัวเอินนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง นอนไม่หลับ
เขารู้ดีว่ากลิ่นหอมนี้ไม่มีทางมาจากโรงอาหารแน่ เพราะรสชาติอาหารที่นั่นเขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี อีกทั้งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายเช่นนี้ พ่อครัวเหล่านั้นไม่มีทางทำออกมาได้
ตอนมื้อเที่ยงเขาแทบไม่ได้กินอะไรเลย ตอนนี้กลิ่นหอมอันเผด็จการนี้ยิ่งกระตุ้นความตะกละในท้องของเขา
สหายลูกสมุนตัวน้อยข้างกายอย่างสวี่ซงป๋อเห็นหลัวหัวเอินเปิดประตูออกไป จึงรีบตามไปถามว่า “พี่หัวเอิน ท่านจะไปที่ใดหรือ”
“ไปหาอะไรกิน”
หากไม่ใช่เพราะท่านพ่อบังคับให้เขามาเรียนหนังสือในสถานที่ผีหลอกแห่งนี้ เขาไม่มีวันยอมอยู่ในที่ที่เหมือนห้องขังไร้อิสระเช่นนี้แน่