ตอนที่ 0067

⬢⬢⬢

ตอนที่ 67 ถิ่นกันดารร้างไร้ผู้คน

เจ้าหยุนจินตอบกลับด้วยความสงสัย “เขาไม่ได้อยู่ที่เรือนตะวันตกไผ่เขียวหรือ?”

“ไม่มีนะ! หรือว่าพระเฒ่ารูปนี้จะกลับไปบนเขาผู่ถัวอีกแล้ว? ให้ตายสิ จะกลับไปทั้งทีทำไมไม่บอกกล่าวข้าสักคำ”

หมอเทวดาโจวบ่นพึมพำพลางหมุนตัวเดินออกจากโถงอาหาร

เจ้าหยุนจินเอียงศีรษะมองจ้าวซานเล็กน้อยแล้วสั่งการ “ส่งคนไปสืบดูว่าอาจารย์ของข้าไปที่ใดแล้ว”

จ้าวซานพยักหน้า “รับทราบ นายท่าน”

ฉีอี้เจ๋อนั่งอยู่ด้านข้าง ในใจพึมพำกับตัวเองว่า: เฒ่าเสวียนเจินผู้นี้ เหมือนกับท่านปู่ของเขาไม่มีผิด อายุอานามป่านนี้แล้วยังทำตัวไม่ให้คนอื่นวางใจได้เลย