กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 59 กินแตงนี้ช่างไม่สบอารมณ์เสียจริง
เมื่อได้ยินประโยค “เปิ่นหวังรอได้” ของเขา หัวใจของอวี๋จือจือก็สั่นไหวอย่างรุนแรง
แม้เขาจะยังคงท่าทีเย็นชาดุจน้ำแข็งและไม่แยแสต่อสิ่งใด ทว่าคำพูดที่เอ่ยออกมากลับเปรียบเสมือนแสงอาทิตย์ในฤดูหนาว ทำให้รู้สึกอบอุ่นใจอย่างยิ่ง
ใบหน้าของอวี๋จือจือปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ นางตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ตกลง”
เหอหยางที่ยืนอยู่ด้านข้างเมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า ก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าองค์ชายหกในวันนี้ดูไม่น่ากลัวเลยแม้แต่น้อย กลับดูคล้ายกับผู้ช่วยชีวิตเสียมากกว่า
เขาเบิกตากว้าง สังเกตการโต้ตอบระหว่างหัวหน้ากับองค์ชายหกอย่างละเอียด ในใจเริ่มจินตนาการไปไกล
หัวหน้ากลับเชื่อฟังว่านอนสอนง่ายถึงเพียงนี้