ตอนที่ 0044

⬢⬢⬢

ตอนที่ 44 วันเวลาแห่งการวางตัวเฉยเมยช่างสุขใจยิ่งนัก!

เมื่อเห็นนางเป็นเช่นนั้น เวินหลิ่งหนานจำต้องแสร้งทำเป็นน่าสงสาร “ข้าปีนไม่ไหวแล้วจริงๆ ขาสั่นไปหมดแล้ว เห็นแก่ที่ข้าปีนเขาติดต่อกันสามครั้งและซื้อไอศกรีมแท่งไปสามรอบ โปรดเมตตาข้าสักครั้งเถิด!”

อวี๋จือจือเองก็ปวดหัวไม่น้อย นางมิใช่ไม่อยากขายให้เขา แต่ทว่านางต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบ!

นางเผยสีหน้าสำนึกผิด น้ำเสียงจริงใจ “คุณชายท่านนี้ ต้องขออภัยด้วยจริงๆ หากอยากทานไอศกรีมแท่ง ต้องมาซื้อที่แผงของข้าเท่านั้น ข้าตั้งแผงขายบนยอดเขาผู่ถัวแห่งนี้เพียงที่เดียว กฎนี้ไม่อาจละเมิดได้”

กล่าวจบ นางรีบโค้งคำนับให้เขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพาเฮ่อหยางและพวกพ้องปีนเขาต่อไป

เวินหลิ่งหนานทำหน้าพูดไม่ออก เขายังไม่ตายเสียหน่อย