ตอนที่ 0036

⬢⬢⬢

ตอนที่ 36 หน้าหนาเสียจริง

เมื่อมีคนช่วยงานเพียงพอแล้ว กลุ่มคนจึงเริ่มออกเดินทางตามฝูงชนที่อยู่รอบข้างขึ้นสู่เส้นทางบนภูเขา

สายตาของจ้าวหยุนจินกวาดผ่านอวี๋จือจือที่อยู่ข้างกายโดยไม่ตั้งใจ สุ้มเสียงเย็นชาของเขาดังขึ้นพร้อมกับความสงสัยเล็กน้อย “คราวนี้ตั้งแผงไม่ขายเต้าหู้เหม็นแล้วหรือ?”

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้กลิ่นเหม็นอันคุ้นเคยของเต้าหู้เหม็น และไม่เห็นนางพกพาอุปกรณ์เตาหรือสิ่งของเหล่านั้นมาด้วย จึงคาดเดาได้

“อืม คิดว่าจะขายของที่แตกต่างจากเดิมสักหน่อย”

จากนั้นอวี๋จือจือกล่าวติดตลก “ฉายา ‘ไซซีเต้าหู้เหม็น’ ข้าฟังจนเบื่อแล้ว”