ตอนที่ 0008

⬢⬢⬢

ตอนที่ 8 ไถ่ตัวคืนสู่อิสรภาพ

อวี๋จือจือยืนอยู่ตรงกลาง แม้จะรู้สึกจนใจอยู่บ้าง แต่ความรู้สึกที่มากกว่านั้นคือความซาบซึ้งใจ

หยุนเสี่ยวเฉินในวัยเพียงแปดปี เมื่อเห็นภาพตรงหน้าก็ไม่ลังเลที่จะโผเข้ากอดขาของทั้งสามคนไว้แน่นแล้วปล่อยโฮออกมา

อวี๋จือจือไม่ใช่เจ้าของร่างเดิม ความรู้สึกร่วมต่อเหตุการณ์ทั้งหมดนี้จึงไม่ได้รุนแรงนัก แม้นางจะไม่ได้หลั่งน้ำตา แต่ก็ถูกความรู้สึกจริงใจของพวกเขาทำให้หวั่นไหว จนในใจเกิดระลอกคลื่นเล็กน้อย

นางปลอบท่านแม่ให้สงบลงก่อน จากนั้นจึงหันไปปลอบท่านพ่อต่อ

สุดท้ายยังต้องคอยโอ๋น้องชาย