ตอนที่ 0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 จิตใจของเจ้าช่างกว้างขวางนัก

“เฮะเฮะ รู้จักเจ้ามานานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เจ้าเอ่ยปากชมข้า!”

“เมื่อก่อนข้าไม่เคยชมเจ้าเลยหรือ?” อวี๋จือจือถามอย่างสงสัย

“ไม่เคยเลย! เจ้าเอาแต่ด่าข้าว่าเจ้าโง่ บอกว่าข้าคอยถ่วงแข้งถ่วงขาเจ้าอยู่เสมอ แต่เจ้าในฐานะเพื่อนที่ดีของข้ากลับไม่มีที่ติเลย ทุกครั้งที่มีคนด่าข้าว่าไอ้อ้วน เจ้าจะช่วยข้าตอกกลับไปโดยไม่ลังเลเลยสักนิด แถมยัง...”

เมื่อฟังเหอหยางพรรณนาถึงเรื่องราวในอดีตเหล่านั้นอย่างไม่หยุดหย่อน อวี๋จือจืออดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ ที่แท้เจ้าของร่างเดิมปฏิบัติต่อเพื่อนคนนี้ด้วยความจริงใจและมีน้ำใจนักเลงถึงเพียงนี้