กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 438 ชีวิตแบบนี้ อยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว!
พอข่งเซี่ยงลี่ได้ยินแบบนั้น ก็ยิ่งซาบซึ้งใจจนแทบจะน้ำตาไหลพราก
“โธ่เอ๋ย! เถ้าแก่จูครับ!”
คุณคือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตพวกเราแท้ๆ เลยนะเนี่ย!
ไม่เพียงแต่ช่วยออกไอเดียให้ แม้แต่เส้นสายคนช่วยก็ยังติดต่อไว้ให้เรียบร้อยอีก!
“บุญคุณครั้งนี้...ผมข่งเซี่ยงลี่จะจำใส่ใจไว้ไม่ลืมเลยครับ!”
“เกรงใจไปแล้ว”
จูไพ่โบกมือเบาๆ พลางยกถ้วยชาขึ้นมา
นี่เป็นธรรมเนียมยกถ้วยชาส่งแขก เป็นการบอกเป็นนัยว่าถึงเวลาต้องกลับแล้ว
ข่งเซี่ยงลี่เองก็เป็นคนเจนจัดในวงสังคม พอเห็นท่าทางแบบนี้ก็เข้าใจทันทีว่าควรต้องไปได้แล้ว