กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 376 อย่ามัวแต่ตกรถ!
เพื่อนร่วมงานแถวนั้นพอได้ยินชื่อ “เสิ่นจวิ้นหยวน” ต่างก็ทำสีหน้าแปลกๆ ออกมา
สวีเทาไม่ได้ซักไซ้ต่อ แค่ยิ้มแล้วเอ่ยขอบคุณ ก่อนจะถือกระเป๋าเดินตรงไป
เขาเลื่อนเก้าอี้ตามหลักสรีรศาสตร์ตัวนั้นออกแล้วนั่งลง
จากนั้นก็เหลือบมองไปข้างๆ
เสิ่นจวิ้นหยวนเป็นคนพิลึกจริงๆ นั่นแหละ
โต๊ะทำงานของเขารกเป็นสมรภูมิรบ นอกจากจอภาพขนาด 27 นิ้วสามตัวแล้ว ก็มีแต่กระดาษพิมพ์งานที่กองพะเนินเป็นภูเขาเลากา
ตรงตำแหน่งที่สะดุดตาที่สุดข้างคีย์บอร์ด มีกระดาษโน้ตสีซีดเหลืองแผ่นหนึ่งแปะอยู่
สวีเทาหรี่ตามองดู
มันไม่ใช่คำคมสร้างแรงบันดาลใจอะไรเลย บนนั้นมีแต่รหัสหุ้นเขียนยัดกันไว้แน่นเอี้ยด