กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 272 ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้เล่า!
เขายกแก้วเหล้าขึ้นมา ดื่มเงียบๆ คนเดียวไปอึกใหญ่ ก่อนจะยิ้มแห้งๆ พูดขึ้นว่า
“อย่าหาว่าผมพูดให้ขำเลยนะครับ”
ปลายปีนี้ผมจะแต่งงานแล้ว ทั้งค่าสินสอด ค่าแต่งเรือนหอ ค่าโต๊ะจีน...
ตรงไหนก็ต้องใช้เงินทั้งนั้น!
เงินเดือนผมตอนนี้ก็มีอยู่แค่นั้น ไม่พอยาไส้หรอกครับ
“ผมจนตรอกจริงๆ เลยกะว่าจะลองเสี่ยงในตลาดหุ้นดูสักตั้ง หาเงินเร็วๆ มาจัดงานแต่งให้มันดูดีมีหน้ามีตาสักหน่อย”
คำพูดตัดพ้อคร่ำครวญพวกนี้ ถึงจะมีเรื่องแต่งไปครึ่งหนึ่ง แต่อีกครึ่งหนึ่งที่กังวลน่ะเป็นเรื่องจริงแท้ๆ
พอกิมจื้อหมิงฟังจบ แววตาก็ดูอ่อนลงไปบ้าง
ผู้ชายวัยกลางคนเหมือนกัน ความรู้สึกที่โดนเงินบีบจนแทบหายใจไม่ออกแบบนี้ เขาย่อมเข้าใจดี