กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 181 ซึนเดเระชัดๆ!
“ก็... ก็ไอ้คำว่าข้าชอบคุณนั่นไงเล่า!” ถานเว่ยร้อนใจจนแทบจะกระทืบเท้าอยู่แล้ว
สวีเทามองท่าทางน่ารักที่ทั้งเขินทั้งลนลานของนางแล้ว ก็อดแซวไม่ได้
“คำแบบนี้พูดเล่นเรื่อยเปื่อยไม่ได้นะครับ”
“รู้แล้วน่า!”
ถานเว่ยรู้สึกเหมือนตัวเองจะระเบิดตรงนั้นให้ได้ นางแหวใส่อย่างอาย ๆ
จากนั้นก็สะบัดมืออย่างแรงแล้วหันหลังจ้ำอ้าวไปข้างหน้าทันที
แผ่นหลังที่เดินฟึดฟัดไปนั้น เหมือนกำลังบอกว่า ‘อย่ามายุ่ง กำลังหงุดหงิด!’
สวีเทาหัวเราะอย่างจนใจ แล้วรีบสาวเท้าตามไปติดๆ
ทั้งสองคนเดินเงียบๆ กันไปอีกพักหนึ่ง ลมแม่น้ำพัดพาความแดงระเรื่อบนใบหน้าของถานเว่ยให้จางลง และพัดให้ความปั่นป่วนในใจนางสงบลงไปด้วย