กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 169 วันนั้นอยู่ไม่ไกลแล้ว!
“งะ...งั้นตอนนี้...” เพื่อฝืนดึงบรรยากาศให้กลับมาเป็นปกติ ถานเว่ยเลยงัดไม้ตายออกมาใช้โดยสัญชาตญาณ “เข้าเกมไหม”
“...เข้าครับ”
แต่พอทั้งคู่ล็อกอินเข้าเกม ความเข้าขารู้ใจที่เคยมีกลับหายวับไปจนหมดสิ้น
ถานเว่ยใจคอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว มือที่ถือปืนสไนเปอร์สั่นพั่บๆ เหมือนคนเป็นพาร์กินสัน
พวกช็อตยิงดักล่วงหน้าระดับเทพ ช็อตซูมยิงเร็วที่เคยทำได้เป็นประจำ
คราวนี้ยิงไม่ออกเลยสักนัด กระสุนปลิวหายไปไหนต่อไหนคนละทิศละทาง
ส่วนสวีเทาเองก็ไม่มีสมาธิเลยแม้แต่น้อย
ในหัวมีแต่คำว่า 'ข้าชอบนาย' ดังสะท้อนวนเวียนไปมา กระทั่งจะวิ่งตามก้นถานเว่ยไปช่วยเก็บของยังลืม
ผลลัพธ์ก็คือ ผ่านไปไม่ถึงห้านาที