ตอนที่ 130 ลมอะไรหอบนางมาถึงนี่ได้?

ตอนที่ 130 ลมอะไรหอบนางมาถึงนี่ได้?

“ฮ่าๆๆๆ! เหล่าสวี! เหม่ยผิง! ยุ่งกันอยู่เหรอ!”

พอสิ้นเสียงทักทายเอะอะโวยวายนี้ ผู้หญิงวัยกลางคนที่แต่งตัวฉูดฉาดบาดตาก็ก้าวฉับๆ เข้ามาในร้าน

หลี่เหม่ยผิงเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็แอบขมวดคิ้วอยู่นิดหนึ่ง

คนที่มาอายุราวๆ ห้าสิบปี สวมเสื้อเชิ้ตผ้าไหมแท้สีแชมเปญ ตรงคอเสื้อกับปลายแขนแต่งด้วยลูกไม้ระบายฟูฟ่อง

ที่ข้อมือมีกำไลทองวงหนาเตอะส่องประกายวาววับ กำลังแกว่งไปมาตามจังหวะขยับตัว

คอยังคล้องสร้อยไข่มุกเม็ดโตเบ้อเริ่ม แต่ละเม็ดกลมเกลี้ยงเต่งตึง ทว่ากลับดูเชยสะบัดอย่างบอกไม่ถูก

ทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า แผ่รังสีทำนองว่า “ข้ารวยมาก รีบมองข้าสิ” ออกมาอย่างไม่ปิดบัง