ตอนที่ 98 ถ้ารู้จักเอาถ่านสักหน่อย!

ตอนที่ 98 ถ้ารู้จักเอาถ่านสักหน่อย!

[หยางหว่านฉิง: เพราะว่า... แถวนี้ไม่มีทั้งเส้นคลุกกับซุปโถดินเผา ไม่มีขนมแป้งด่าง ไม่มีเส้นเย็น แล้วก็ไม่มีปาท่องโก๋ห่อโมจิเลย]

ของพวกนี้เป็นของที่หยางหว่านฉิงกินอย่างเอร็ดอร่อยที่ถนนของกินวันนั้นทั้งนั้น

สวีเทาเข้าใจได้ทันที

ยัยเด็กบ๊องคนนี้ ที่ไหนจะคิดว่ามหาวิทยาลัยไม่ดีกันล่ะ

เห็นชัดๆ ว่าอยากพูดเรื่องอื่น แต่เพราะอายเลยพูดไม่ออก ถึงได้พูดอ้อมค้อมเอาของกินพวกนี้มาเป็นข้ออ้าง

แล้วก็จริงด้วย ข้อความถัดมาของนางก็ส่งตามมาติดๆ แถมยังมีสติกเกอร์ทำหน้าน้อยใจน้ำตาคลอเบ้าแนบมาด้วย

[หยางหว่านฉิง: ข้าเดินหาตั้งนานแน่ะ รอบๆ มหาวิทยาลัยไม่มีสักร้านเลย! [ร้องไห้]]

หัวใจของสวีเทาราวกับถูกมือนุ่มนิ่มคู่น้อยเกาเบาๆ ทั้งอุ่นทั้งคันยุบยิบ

เขาปลอบพลางยิ้มว่า