ตอนที่ 72 แค่ดวงดีขั้นเทพงั้นเหรอ

ตอนที่ 72 แค่ดวงดีขั้นเทพงั้นเหรอ

ช่วงบ่ายผ่านพ้นไปอย่างเงียบสงบอย่างน่าประหลาด

เพราะไม่มีเรื่องด่วนอะไร สิงจื้อหย่งเลยใจดีเป็นพิเศษ ประกาศให้ฝ่ายการลงทุน 1 เลิกงานก่อนเวลาได้

ในออฟฟิศ หยางหว่านฉิงกำลังเก็บของของตัวเองเงียบๆ

ของกระจุกกระจิกที่สะสมมาตลอดช่วงฤดูร้อนมีไม่เยอะ ใส่กล่องกระดาษกล่องเดียวก็หมด

แต่ความรู้สึกใจหายที่ต้องจากกัน กลับแผ่ซ่านอยู่รอบโต๊ะทำงานเล็กๆ ราวกับสายหมอกหนาที่ไม่อาจจางหาย

สวีเทามองแผ่นหลังด้านข้างที่ดูเหงาหงอยของนาง ในใจเขาก็พลอยรู้สึกโหวงเหวงไปด้วย

เขาเดินเข้าไปช่วยจัดแฟ้มเอกสารสองสามเล่มให้เรียบร้อยอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วบอกก่อนว่า “เดี๋ยวผมเดินไปส่งข้างนอกนะ”

“ค่ะ” หญิงสาวตอบรับเบาๆ