กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 535 โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว
ช่างกลัวอะไรก็ได้อย่างนั้นจริง ๆ คาดไม่ถึงว่าชั่วครู่ต่อมา ผิวน้ำในแม่น้ำที่เดิมทียังพอจะสงบอยู่บ้างกลับมีคลื่นลมโหมซัดรุนแรง
ปลากลายพันธุ์ตัวอวบอ้วนพากันกระโดดพ้นผิวน้ำอย่างคล่องแคล่ว วาดผ่านเป็นเส้นโค้งสีเงินขาวระลอกแล้วระลอกเล่า
“พระเจ้าช่วย ปลากลายพันธุ์เยอะขนาดนี้เลยเหรอ? พวกมันคงไม่ได้คิดจะเอาพวกเราเป็นอาหารมื้อใหญ่หรอกนะ?”
หวังเสี่ยวเฟยมองดูปลาพวกนั้นกระโดดอย่างคล่องแคล่วแล้วร่วงกลับลงไปในแม่น้ำตาค้าง เบิกตากว้างโต
เมื่อนึกถึงปลากลายพันธุ์ตัวเมื่อครู่ที่กัดแขนของติ้งจื่อไม่ยอมปล่อย ทุกคนในเวลานี้ต่างก็เริ่มตื่นตระหนกขึ้นมาบ้างแล้ว
ปลาที่กลายพันธุ์พวกนี้ ไม่เพียงแต่ขนาดตัวจะใหญ่ขึ้น แม้กระทั่งพละกำลังก็ยังมากกว่าปลาทั่วไป