กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 345 ฉันก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง
หลังจากเข้าไปในทางลับแล้ว อู๋จื้อปินที่เดินอยู่ท้ายสุดก็ไม่ลืมที่จะลงกลอนประตูเหล็กอันหนาหนัก
เนื่องจากทางลับนี้เดิมทีก็ไม่ได้คับแคบ ทุกคนเดินอยู่ข้างในจึงไม่ลำบากนัก ไม่จำเป็นต้องก้มตัวค่อมหลัง
ภายใต้แสงสว่างของไฟฉายส่องสว่างสูง ทางลับทั้งสายจึงปรากฏสู่สายตาอย่างแจ่มแจ้ง มองเห็นได้อย่างชัดเจน