เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 327 การป้องกัน
หลังจากทราบสถานการณ์นี้ อู๋จื้อปินก็เอ่ยถามทุกคนว่ามีความเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้ จะลงชื่อเข้าร่วมด้วยหรือไม่
ทันทีที่สิ้นเสียง หลิวซวี่ก็เอ่ยปฏิเสธขึ้นมาตรง ๆ
“ไม่ได้นะ หัวหน้าหน่วย นั่นมันฝูงซอมบี้นะ พวกเราไม่ควรไปร่วมวงด้วยเลย ให้ฐานที่มั่นหาทางจัดการเองเถอะ อีกอย่างฐานที่มั่นก็ไม่ได้ขาดคน พวกเรากบดานอยู่ในห้องก็พอแล้ว”
ทว่าเหลยไห่หมิงกลับเอ่ยว่า “ไม่สิ ความเห็นส่วนตัวฉันคิดว่าจำเป็นมาก อย่างไรเสียพวกเราก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของฐานที่มั่น เรื่องบางเรื่อง หากอยู่ในขอบเขตความสามารถ และเป็นสิ่งที่เราทำได้ ก็ควรพยายามทำให้สำเร็จ”
“พวกนายลองสมมติดู ถ้าทุกคนรักตัวกลัวตาย คิดแต่จะเอาตัวรอด สังคมนี้จะไม่พังพินาศไปแล้วหรือ คิดจะพึ่งพาให้ทหารพวกนั้นกำจัดฝูงซอมบี้ให้หมดงั้นหรือ เพ้อเจ้อสิ้นดี”
ไม่อาจโทษที่เหลยไห่หมิงมองข้ามคนพวกนั้นได้จริง ๆ เพราะคนจำนวนมากคิดเช่นนั้นจริง ๆ
ในท้ายที่สุด ทุกคนเห็นพ้องว่าหากปัญหาไม่ได้ใหญ่โตนัก ถึงเวลาก็ค่อยรวมกลุ่มออกไปต่อสู้ด้วยกัน