เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 290 นอนหลับฝันดี
ยามบ่าย มีผู้รอดชีวิตจำนวนไม่น้อยเดินออกมาจากห้อง มารวมตัวเดินไปมาและพูดคุยกันอยู่ข้างนอก ดูช่างสงบสุขยิ่งนัก
แม้ใต้ตึกจะมีเห็ดกลายพันธุ์อยู่เป็นจำนวนมาก แต่เพราะรู้ว่าพวกมันไม่มีอันตราย หลายคนจึงไม่นึกหวาดกลัวอะไรอีกต่อไป
เนื่องจากกลุ่มเล็กแสงอรุณอาศัยอยู่บนชั้น 20 จึงไม่คิดที่จะลงไปเดินข้างล่าง เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้อง มีเพียงบางครั้งที่ออกไปยืนรับลมชมวิวตรงระเบียงเท่านั้น
“พวกนายว่า ทางฟาร์มรีสอร์ตซานสุ่ยตอนนี้จะเป็นยังไงบ้าง ที่นั่นล้วนเป็นดิน ไม่รู้ว่าจะเต็มไปด้วยเห็ดกลายพันธุ์หรือเปล่า” เหลยไห่หมิงพลันนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา
“เรื่องนั้นยังต้องพูดอีกเหรอ ที่นั่นคงกลายเป็นป่าเห็ดไปแล้ว หวังว่าพวกเขาจะไม่เป็นอะไรนะ” สวี่เหว่ยกั๋วถอนหายใจ
ปากก็พูดไปเช่นนั้น แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่า เห็ดกลายพันธุ์จำนวนมากล้วนสูงใหญ่ยิ่งนัก ต้นที่สูงที่สุดถึงขั้นสูงได้ถึงสองเมตร ซึ่งน่ากลัวไม่น้อยเลย