เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 244 แมงมุมจิ๋ว
เหตุที่แพทย์ชายคนนี้ร้องเสียงหลงถึงเพียงนั้น ล้วนเป็นเพราะภาพตรงหน้าน่าสะพรึงกลัวเกินไป
หากมองผิวเผิน ผิวหนังของชายคนนั้นกำลังสั่นไหวเล็กน้อย แต่เมื่อเข้าไปดูใกล้ ๆ จึงพบว่าสิ่งที่ขยับหาใช่ผิวหนังไม่
กล่าวให้แม่นยำ คือมีบางอย่างกำลังคืบคลานอยู่ใต้ผิวหนังของเขา และไม่ได้เกิดขึ้นเพียงจุดเดียว
“แพทย์ ผมเป็นอะไรไป?” ชายคนนั้นเห็นสีหน้าของแพทย์ผิดปกติ จึงรีบถามอย่างตื่นตระหนก
พอเขาอ้าปากพูด แก้มทั้งสองข้างก็สั่นกระตุกเบา ๆ ด้วย ดูประหลาดอย่างยิ่ง
แพทย์ชายชี้ไปที่ใบหน้าของเขา พูดอะไรไม่ออกอยู่นาน ทว่าแก้มของชายคนนั้นยังคงสั่นไหวต่อเนื่อง โดยที่เจ้าตัวไม่รู้สึกตัวเลย
“คุณ...คุณไม่รู้สึกเลยหรือว่าใบหน้าของตัวเองกำลังขยับ?” แพทย์ชายถามด้วยเสียงสั่น
“ไม่เลย ใบหน้าผมเป็นอะไร?” ชายคนนั้นเต็มไปด้วยความสงสัย เพิ่งจะคิดยกมือแตะใบหน้าตัวเอง ก็เพิ่งนึกได้ว่ามือเท้าถูกมัดไว้แล้ว
แพทย์ชายที่ตกใจสุดขีดรีบเรียกคนอื่น ๆ มาทันที ให้ทุกคนมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่